Spek

Men maakt een onderscheid tussen twee soorten spek: het doorregen buikspek en vet spek op de rug.
Zie ook op de versnijdingsfiche.

Aankopen
Spek wordt zowel vers als gepekeld, gezouten en gerookt verkocht.

Bewaren
Consumeer best zo snel mogelijk na de aankoop. Indien het langere tijd bewaard moet worden, kan het ingevroren worden. De zoutsmaak neemt echter toe door het invriezen.

Bereiding
Verse speklappen (buikspek) kan je in de pan bakken of op de barbecue grillen. Grillen is minder vet. Droog de sneden buikspek steeds goed alvorens te barbecuen.
Gepekeld worden deze lappen als zuurkoolspek bestempeld.
Het buikspek is als braadstuk in de oven een ware delicatesse. Een laagje mosterd garandeert een mooi stuk gebraad. Beleg het met een blaadje laurier, wat tijm en kruidnagel.
Buikspek wordt het meest gewaardeerd als broodbeleg. Het mager gerookte spek wordt in plakjes als ontbijt- of boterhamspek verkocht. Het hoeft echter niet uitsluitend rauw gegeten te worden. Dit spek kan ook even gebakken worden. Bovendien geven spekblokjes sommige salades wat extra pit.

Vet spek op de rug wordt vooral gebruikt om te larderen en om paté te maken. Het is ideaal spek om een gerecht een speksmaak te geven. Soms volstaat het spekzwoerd om een winters gerecht op smaak te brengen, bijvoorbeeld hutsepot.
Spek wordt vaak gebruikt om andere voedingswaren te barderen. Dit betekent dat deze omwikkeld worden door een stuk spek om uitdroging te vermijden.

Gezondheid
Spek bevat veel vet. Maak daarom geen dagelijkse gewoonte van bijvoorbeeld een ontbijt met spek en eieren. Zorg voor voldoende variatie tussen verschillende vleessoorten en wissel vette vleessoorten geregeld af met magere soorten.
 

(1) Belgische Voedingsmiddelentabel - Internubel (geraadpleegd op 4 januari 2012)
(2) % ADH geeft aan in welke mate 100 g vlees bijdraagt tot de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid eiwitten)c), vitaminen(a) en mineralen(a) en bijdraagt tot wat je dagelijks mag binnenkrijgen aan energie(b), vetten(b), verzadigde vetzuren(b) , mono- en polyonverzadigde vetzuren(c) en cholesterol(c). De referentiewaarden gelden voor een gemiddelde volwassene en zijn berekend per 2000 kcal.

a) Richtlijn 2008/100/EG van 28 oktober 2008 tot wijziging van de richtlijn 90/496/EEG van de Raad inzake de voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen wat betreft de aanbevolen dagelijkse hoeveelheden, de omrekeningsfactoren en definities
b) GDA Guidelines Daily Amount (GDA) of dagelijkse voedingsrichtlijn
c) Hoge Gezondheidsraad. Voedingsaanbevelingen voor België (herziening 2009) - berekend op 2000 kcal; gemiddelde voor volwassen mannen en vrouwen (19-59 jaar)